Medebloggers en andere boekfanaten weten dat ik niet aan re-reading doe. Waarom re-reading als er nog zoveel andere boeken zijn om gelezen te worden?

Tenminste, zo dacht ik tot een paar maanden terug.
Het is enorm druk op het werk, waardoor ik ‘s avonds en in het weekend weinig fut heb om te lezen. Toch wil ik wel lezen, omdat ik weet dat ik me daardoor zo heerlijk kan ontspannen. Maar wat nou als je een boek leest dat je alleen maar meer frustreert? Op wat voor manier dan ook.
Meestal als een boek mij frustreert, dan denk ik terug aan andere boeken waar ik vliegensvlug door heen vloog.
Bijvoorbeeld mijn favoriete boeken: de Fallenserie van Lauren Kate, The Hunger Games van Suzanne Collins…

Medebloggers gaven vaker aan: Patries, ga nou een re-reading… Dat is leuk!

Leuk? Ja, echt? Je kent het boek toch al?
Maar ik was nogal gefrustreerd door het boek dat ik aan het lezen was, dat ik het maar aan de kant heb gezet.
Een paar weken geleden kwam dit voor het eerst voor: ik heb Fallen van Lauren Kate herlezen. :O
Wat kon ik toch weer heerlijk genieten van het boek. Kleine details die aan mijn herinnering waren ontsnapt, schoten weer binnen. Ik weet nu zeker dat ik van dat verhaal houd.

Toen… vorige week. Wederom een frustratie over een boek… Wat nu? Weer herlezen? Maar welke dan?
Mockingjay part 2 draait in de bios… Dus dan maar The Hunger Games herlezen? Allemaal? Of alleen deel 3?
Omdat ik deze trilogie ooit 2x achter elkaar heb gelezen, wist ik dat ik er zo door heen zou vliegen.
Op een zaterdagavond zou ik de vierde film zien, dus ik wilde boek 3 dan zeker uit hebben. Het was een maandag. Zou ik het redden om de hele trilogie uit te lezen? Vooral nu ik zo weinig lees…

Het feit dat mijn fictional crush op Peeta weer volledig zou opleven, heeft me over gehaald om te beginnen bij het eerste boek.
En wat denk je? In 3 avonden had ik de trilogie uit!

En ja, wellicht ben ik nu wel overtuigd: re-reading is best wel leuk ^^