Jack ontwaakt in de hel. De demon Xahubub moet hem naar de negende cirkel begeleiden, waar Jack zijn straf zal ondergaan. De hel blijkt een krankzinnige plaats met in iedere cirkel straffen, absurde wezens en onvoorstelbare obstakels. Een van de terugkerende obstakels is de beruchte Pacmandoolhof, die de grens vormt tussen alle cirkels onderling.
De tocht wordt voor Xahubub niet alleen erg lastig door Jacks voortdurende ontsnappingspogingen, maar ook door de vrouw van de demon, Ishtra, met wie hij een echtelijke ruzie uitvecht. Zij heeft Lucifer verleid en heeft de ware macht in de hel. Haar leger bestaat uit nachtstrijders, wezens die ouder zijn dan de hel. Haar opperbevelhebber is de waanzinnige kolonel Ismraham, die zelf een duister mysterie is.
Tussen Jack en Xahubub ontstaat een wankele vriendschap die eigenlijk door geen van beiden gewild is. Jack komt er achter dat Xahubub zijn straf moet ondergaan als het de duivel niet lukt om hem naar de negende cirkel te brengen.
Versterken Jack en Xahubub hun vriendschap of kiezen ze ieder voor hun eigen welzijn? En zal het Ishtra lukken om het haar man zo moeilijk te maken dat hij er niet in slaagt om Jack in de negende cirkel te krijgen? (bol.com)

Zodra ik de titel hoorde van dit boek, wist ik dat ik het al wilde lezen. Een tijd geleden heb ik namelijk ook een boek gelezen die ook “inferno” als inspiratie had. Ik verwachtte dan ook wederom een reis door de cirkels van de hel.

Het eerste wat mij opviel tijdens het lezen was het gebruik van enigszins ongecensureerd taalgebruik, op een van de eerste bladzijdes doet ‘de duivel’ een uitspraak die ik twee keer moest lezen en waar ik even van dacht: ‘heftig’. Uiteindelijk kon ik er wel aan wennen en ben ik zijn schrijfstijl gaan  zien als een mannelijke manier van dingen beschrijven. Dit was een ervaring die ik niet had willen missen.

Aan het begin had ik het idee dat het hoofdpersonage helemaal geen leuk persoon is, maar naarmate je verder leest begin je de kerel sympathiek te vinden. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor ‘de duivel’. Ik vond het in het begin maar een eng wezen en hoe meer ik las hoe sympathieker ik dit personage begon te vinden.

Het is een boek waar ik af en toe niet in verder wilde lezen, omdat ik me echt afvroeg wat de volgende cirkel weer zou brengen. Toch bleef ik verder lezen, er zaten namelijk open plekken in het verhaal en wilde weten hoe het nu zat.

Het is voor het eerst dat ik een boek als deze heb gelezen, vandaar dat het af en toe wennen was. In mijn ogen was het taalgebruik mannelijk, maar er zat voldoende spanning en fantasie in het boek. Als je van vreemde wezens en gekke gebeurtenissen houdt is het zeker een aanrader!

ster gevuldster gevuldster gevuldster leegster leeg

Auteur: Terrence Lauerhohn 9 cirkels
Originele titel: De negen cirkels
Uitgever: Zilverbron
Genre: Fantasy
Datum uitgave: september 2014
Aantal pagina’s: 230
ISBN:9789490767785