Vanaf het moment dat je er enig besef van hebt, wordt er aan je gevraagd wat je later wilt worden. In mijn geval riep ik al heel vroeg en heel stellig: ‘plastisch chirurg!’. Hoe ik erbij kwam mag Joost weten en het moge duidelijk zijn dat ik geen plastisch chirurg ben geworden. Naarmate je ouder wordt, ontdek je waar je interesses liggen, vind je passie in een hobby of weet je van jongs af aan al waarvoor je in de wieg bent gelegd. Je droomt over een toekomstige carrière en stelt jezelf voor hoe het is ‘als je later groot bent’. Je vormt een eigen mening en je leert hoe je voor je mening op moet komen.

Er wordt van je verwacht dat je eindigt met een goede baan, een leuk salaris, een eigen huis, een auto voor de deur, een goed huwelijk en een stel kinderen. Het pad naar dit ideaalbeeld lijkt al voor je te zijn uitgestippeld bij je geboorte of misschien al daarvoor. Maar wat nu, als je passies, je vaardigheden en je karakter niet bij deze gebaande weg passen?

Everyone is a geniusAls ik het op mezelf betrek zie ik de vakken waar ik goed in was op de middelbare school: Engels, Geschiedenis, Frans, Muziek, Aardrijkskunde en Filosofie. Waarom moet ik Wiskunde volgen als ik sinds de basisschool heb bewezen dat ik niet kan rekenen? Wie bepaalt voor mij of ik dat nodig heb in de toekomst? In mijn ogen brengt het opdringen van dit ideaalbeeld veel onnodige frustratie en druk met zich mee, zeker tijdens de puberteit. Maar omdat iedereen het van je verwacht, schik je je naar het ideaalbeeld van je omgeving. Je kiest een studie die zekerheid voor de toekomst biedt en uiteindelijk vind je een baan waardoor je zelf in die zekerheid kunt voorzien. Langzaam maar zeker verdwijnt waar je echt blij van wordt uit beeld.

Betrek ik het nog verder op mezelf dan zie ik mezelf een kleine tien jaar later tegenover mijn coach zitten die me vraagt waar ik nou energie van krijg. Inmiddels heb ik verschillende baantjes gehad, ben ik in een burn-out terecht gekomen en ben ik eigenlijk de weg kwijt.

Lost-Everybody is A Genius

Waar krijg ik nu energie van? Wat vind ik nu leuk om te doen? Voor de tweede keer in mijn leven leg ik dezelfde ontdekkingstocht af en ga terug naar de basis, terug naar mijn passies en kwaliteiten. Wat zonde denkt de analyticus in mij, want twee keer dezelfde ontdekkingstocht afleggen getuigt niet echt van efficiëntie. Toch ben ik blij dat ik de ontdekkingstocht voor een tweede keer heb mogen afleggen. Het heeft me inzichten teruggegeven die ik gaandeweg uit het oog ben verloren en heeft me helpen inzien wat echt belangrijk is.

Mensen, dus ook kinderen, zouden de dingen moeten doen die ze leuk vinden, waar ze goed in zijn, waar ze energie van krijgen, waar ze gelukkig van worden en niet wat er van ze verwacht wordt omdat de ongeschreven regels van onze samenleving dat voorschrijven.

Compliment people. Magnify their strengths, not their weaknesses.