Het eerste wat we tijdens het interview bespraken, waren de opmerkelijke personages in het boek. Magnetar is sinds zomer 2014 op de boekenmarkt en iedere lezer valt op dat de personages anders zijn dan in andere boeken. Waarom? Omdat  veel van de personages niet zo moeilijk doen over een vrouw of een man; aseksueel, biseksueel en noem maar op.
Personage Paul MacKenzie is ook één van deze opmerkelijke personages. Door vele lezers gehaat, maar geliefd door de auteur zelf.  En Mara van Ness vindt het stiekem niet zo heel erg dat haar lieveling wordt gehaat.

 “Dat betekent alleen maar dat ik iets heb losgemaakt bij de lezers en dat is een goed teken.”

De auteur ziet in personage Cassandra ‘Cassie’ Jansen het meest van zichzelf terug, met name wat betreft haar visie op “liefde”. Cassie is volgens de auteur namelijk iemand die niet snapt wat er nou zo leuk is aan “al dat gedoe”. In het vervolg op Magnetar loopt ze echter iemand tegen het lijf die ze toch wel erg leuk vindt en wordt ze voor het eerst echt geconfronteerd met haar aseksualiteit.

“Het schrijven van deze scènes was soms behoorlijk therapeutisch!”

Daarnaast hebben veel andere personages wel iets van weg Mara zelf. Haar moeder vindt dat personage Niamh het meest op Mara lijkt, omdat ze zo lief is.  Mara zelf is daar niet zo van overtuigd.

 “Ja, maar ik ben helemaal niet zo lief, volgens mij.”

Over het verhaal zelf, vertelt Mara dat ze eind 2010 besloot om Magnetar te schrijven als goed voornemen voor 2011. Ze had een heel vaag idee over de personages en de onderlinge relaties. Die onderlinge relaties zijn tijdens het schrijven van het verhaal dan ook vaak behoorlijk veranderd.

Het begon eigenlijk met etherenergie. In een geschiedeniscollege tijdens haar studie over Max Webers ‘onttovering van de wereld’ kwam ze op het idee om iets met wetenschap én magie te doen: een soort ‘hertovering’ van de wereld. Op zoek naar een geloofwaardig magiesysteem las Mara onder andere veel over snaartheorie, en hoewel dat wel een beetje abracadabra voor haar was, wist ze een magiesysteem in elkaar te zetten dat met wat fantasie werkelijk mogelijk zou kunnen zijn. Vrienden van de auteur die in dergelijke theorieën zijn gespecialiseerd, vonden Mara’s magiesysteem plausibel klinken.

Na dit alles, kwamen de personages tot leven. Eerst soms met andere namen, maar later kwamen de huidige namen in haar hoofd.

 “Ik kan me niet echt het precieze moment herinneren dat de personages uitgekristalliseerd waren.”

IMG_0056

Mara heeft meerdere versies van Magnetar geschreven.

 “Als ik terugkijk op mijn laptop en de stukken herlees, dan denk ik: ‘Ik herken hier niets meer van. Behalve het idee over magie en wetenschap.’”

Voordat de auteur dit boek op papier zette, dat zo’n 120.000 woorden telt, had ze nog nooit een verhaal van meer dan 15.000 woorden afgemaakt. Ze schreef voorheen fanfictie, maar wilde graag iets schrijven wat écht van haar zelf was.

De weg naar een uitgever liep geheel toevallig. Ze had het manuscript laten lezen aan vrienden en die vonden het verhaal goed. Mara dacht toen dat ze dat zeiden omdat ze bevriend met hen was. Iemand attendeerde haar op de fantasywedstrijd van Luitingh Sijthoff en Mara besloot om Magnetar in te sturen. Daarmee behaalde ze de longlist.
Cocky van Dijk (redactrice bij Zilverbron/Zilverspoor) zat in de jury van deze fantasywedstrijd, waardoor Mara besloot een keer langs een stand te gaan van de uitgeverij tijdens een evenement. Daar sprak ze met Cocky en werd haar verteld dat Zilverbron het verhaal wilde uitgeven.

 “Van te voren had ik helemaal niet het idee van: ‘jongens, ik ga dit ooit publiceren.’”

Mara had dan ook nooit verwacht dat ze het verhaal in de eerste instantie zou afmaken, omdat haar dat nog nooit eerder gelukt was met zo’n lang verhaal. Het was dan ook heel onwerkelijk voor de auteur om het boek werkelijk in handen te hebben.

 “Ze geven echt hele mooie boeken uit bij Zilverbron, dus het was wel gaaf om mijn eigen boek ook zo te zien.”

Over de cover is de auteur tevreden, al heeft ze wel af en toe het idee dat mensen aan een thriller moeten denken wanneer ze de cover zullen zien. Het boek is namelijk absoluut geen thriller. De cover roept bij verschillende lezers – en de auteur zelf – beelden op, die terugkomen in de scenes van het boek. Mara had geen flauw idee hoe de cover eruit zou zien. Ze had zelf een heel ander beeld in haar hoofd en dit ook besproken met de uitgever. De huidige cover was dan ook wel een verrassing voor haar, maar ze vindt hem erg mooi.

Patricia heeft het boek ook gelezen en gaf het drieënhalf sterren. Mara heeft verschillende meningen over het boek gehoord. De allereerste reactie, een dag nadat het boek uitkwam, was meteen flink slikken voor Mara. Volgens deze lezer had de hele eerste helft van het boek eruit gemoeten omdat het één groot cliché was. Dat was wel even schrikken voor de auteur. Mara ervaart wel wat stress zodra ze op de hoogte wordt gebracht van een (toekomstige) recensie. Al had de auteur wel meer negatievere reacties verwacht, dit door de redelijk riskante onderwerpen van het boek. Waar Mara vooral bang voor was – hoewel we al in 2014 leven – was de seksualiteit in het verhaal. Maar daar wordt tot nu toe alleen maar lovend of niet op gereageerd.

IMG_0058

Magnetar staat helemaal op zichzelf. Hier heeft de auteur bewust voor gekozen. Mocht ze namelijk niet in staat zijn om de vervolgdelen te schrijven, dan hoeven te lezers niet te wachten op een tweede deel. Desondanks is de eerste versie van het vervolg inmiddels af. Dit verhaal gaat verder op het punt waar Magnetar gestopt is, want het probleem in dit eerste deel is namelijk nog niet opgelost.
Wat er allemaal in het tweede deel gaat gebeuren, blijft voor nu nog een mysterie. Al geeft Mara wel een tip over de ontwikkeling van een van de personages. Deze tip is dat er in de eerste helft van Magnetar één zin staat die iets heel belangrijks over dat ene personage zegt. Ze verwacht niet dat iemand er nu al achter gaat komen, tenzij diegene een fotografisch geheugen heeft, vertelt ze lachend.

Naast het tweede deel dat eraan komt, heeft Mara tijdens NaNoWriMo 2014 een Bouqetromannetje geschreven dat zich vijf jaar na het tweede deel afspeelt in de wereld van Magnetar. Dat wilde ze altijd een keer doen en ze heeft daarom afgelopen november de kans gegrepen. Ze hoopt het tweede deel in 2015 aan de wereld bekend te maken, al weet ze nog niet in welke vorm het gaat verschijnen.

Wanneer de auteur aan haar schrijfprojecten werkt, werkt ze eerst de scenario’s in klad uit. Hierbij schrijft ze de namen van de betrokken personages op en kort wat er gaat gebeuren en gezegd wordt. Als de inspiratie binnenvalt, schrijft Mara de losse scenes op en later gaat ze puzzelen om alles passend te maken.

De auteur heeft ook een boektrailer laten maken. De zoektocht naar passende acteurs ging in het begin moeizaam, maar later kwamen de reacties binnen. Gelukkig voor de auteur vonden ze een acteur die goed op hoofdpersonage Neil leek.
De filmdag zelf was heel erg leuk en interessant. Het was voor de auteur heel surrealistisch om scenes uit haar boek in het echt te zien. Al zijn de scenes niet geheel zoals in het boek.

 “Maar ik denk dat het symbolisch wel overeen komt.”

Zelf had Mara heel andere ideeën voor de trailer, maar toch is zeer tevreden met hoe de trailer er nu uitziet. Een mooie bijkomstigheid is dat de trailer wel zijn doel heeft bereikt. Op de Magic Fair hebben een aantal mensen het boek gekocht naar aanleiding van de trailer.

 Voor Mara is het nu op naar het tweede deel, met nog meer sex, science & magic!

IMG_0092