Mark Doornbos is in het dagelijkse leven werkzaam in de ICT als software tester. Een functie dat totaal niet bij zijn opleiding in de Biologie past. Met het laatste houdt hij zich nodig bezig door tropische vissen te houden.
Maar naast dit alles, is Mark auteur van De geheimen van Khifa. Een fantasyboek dat eerder dit jaar – in april – is verschenen bij uitgeverij Zilverbron.
Het schrijven van een fantasyboek was stiekem een droom voor Mark, vertelt hij in een interview.
Zijn passie voor schrijven is tijdens zijn studie ontstaan.

Als kind kwam ik al graag in de bibliotheek, maar tijdens Biologie ben ik pas echt veel gaan lezen. Niet alleen fantasy overigens, maar ook detectives spraken mij erg aan. Door zoveel te lezen, werd ik geprikkeld om zelf te gaan schrijven.

Zo begon hij te schrijven over een avontuurlijke ork en pas na zijn studie besloot Mark er een boek van te maken.

Wij spreken Mark over zijn boek:

‘De geheimen van Khifa’ is een eerste deel van een trilogie. Kun je ons meer vertellen over ‘De kronieken van Cromrak’?
“In De kronieken van Cromrak wordt het verhaal gevolgd van een ork die, gelokt door hebzucht, met een ervaren avonturier meereist naar de mensenwereld om daar op schattenjacht te gaan. Tijdens deze reis maakt hij niet alleen veel mee, hij doet ook nog een paar zeer bijzondere ontdekkingen. Eenmaal weer thuis aangekomen, blijkt dat er een tijdje later een mysterieuze plaag uitbreekt in Cromraks thuisland die niemand lijkt te sparen. Waar komt die plaag vandaan en is er een verband met Cromraks reis? Om die vragen te kunnen beantwoorden en om zijn ziek geworden moeder bovendien te redden, trekt Cromrak er opnieuw op uit, samen met zijn vrienden. Tijdens De kronieken van Cromrak volgen we hen op hun reizen om het kwaad in hun wereld het hoofd te bieden.”

Het is trouwens mogelijk dat de serie uiteindelijk uit meer dan drie boeken zal bestaan, zodat alle aspecten van Cromraks verhaal goed belicht kunnen worden, maar het zal zeker geen oneindige serie worden, haha.

Hoe is het concept van deze trilogie bij jou opgekomen?
“Het concept van De kronieken van Cromrak is ontstaan tijdens de periode dat ik me als student heel veel bezighield met games, gezelschapsspelletjes en fantasyboeken. Wat ik mij op een gegeven moment namelijk afvroeg, was of de ‘monsters’ die je veel in het fantasygenre tegenkomt, daadwerkelijk wel monsters zijn. Iedereen heeft immers een verhaal – waarom de monsters niet? Zodoende rijpte bij mij het idee om hierover een verhaal te schrijven. Ik koos voor het perspectief van de orks, omdat deze wezens in mijn ogen de meest klassieke fantasymonsters zijn. Daarnaast passeren nog veel meer andere soorten monsters de revue in ‘De kronieken van Cromrak’, zoals trollen, kobolden, goblins, hagedismannen, kikkerkrijgers en een heuse sfinx.”

geheimen van Khifa

Waar haal jij de inspiratie voor het schrijven vandaan?
“De inspiratie voor het schrijven haal ik eigenlijk uit allerlei dingen, niet alleen uit de fantasywereld. Films, series, boeken, tv, kranten… af en toe kom ik iets tegen waardoor ik ga nadenken. Soms noteer ik zo’n punt dan met als achterliggende gedachte ‘hier ga ik wat mee doen’. Een aantal van dit soort punten heb ik dan ook gebruikt in mijn boeken, of ga ik zeker nog gebruiken.”

Kun je ons vertellen hoe jouw schrijfproces eruit ziet? Hoe ga je te werk?
“Mijn schrijfproces was vlak na mijn afstuderen anders dan hoe het nu is. Vroeger sloot ik me op in een zolderkamertje om een hele dag te gaan schrijven. Tegenwoordig heb ik die tijd vaak niet meer. Zodoende schrijf ik vaak ’s avonds of in de weekenden. Om de deadlines te halen voor de volgende boeken, heb ik voor mezelf ook vrij strenge regels opgesteld. Zo schrijf ik minimaal vijf bladzijden in de week. Mocht ik toch eens een week hebben waarin ik dit niet haal, dan schrijf ik de nog missende bladzijden in de week erop. Mocht ik juist voorlopen, dan kan ik het even rustiger aan doen of vast vooruitwerken. Voor mij werkt deze vorm van schrijven prima, heb ik wel gemerkt.”

Tegen welke uitdagingen liep je aan tijdens het schrijven van je boek(en)? Hoe ben je die aangegaan?
“De grootste uitdagingen kwam ik tegen nadat ik mijn contract had getekend bij Zilverbron. Ik had het verhaal van Cromrak namelijk al helemaal geschreven, maar, de limiet was 120.000 woorden per boek en daar zat ik rúim overheen. Sterker nog, het oorspronkelijke manuscript was bijna 400.000 woorden! Ik heb toen besloten, in overleg met Zilverbron, dit manuscript als boeken één en twee van mijn serie uit te brengen. Ik moest hierdoor alsnog per boek zo’n 80.000 woorden schrappen, wat niet gemakkelijk was. Toch is dat, met de nodige pijn en moeite, gelukt. Alle stukken die niet direct relevant waren voor het verhaal gingen eruit, evenals sommige bijpersonages; belangrijkere stukken die nog niet direct verteld hoefden worden, verhuisde ik naar boek drie. Al met al denk ik dat dit de boeken ook zeker goed heeft gedaan. Korter is vaak wel krachtiger en ik ben zeer tevreden met de eindresultaten. Boek twee komt binnenkort uit en ook hier merk ik duidelijk het verschil ten opzichte van het originele werk.”

Met boek drie ben ik nu aan het werk en ik verwacht deze keer wel keurig binnen de limiet te blijven, haha.

Hoe ben je bij de titel van je boek gekomen?
“De titel van het eerste deel van de kronieken, ‘De geheimen van Khifa’, is een verwijzing naar de twee belangrijkste ontdekkingen die Cromrak doet in het begin van het boek. Beide blijken hun eigen geheimen met zich mee te dragen en beide spelen ook een zeer belangrijke rol in het verhaal. Welke rol precies? Dat wordt gaandeweg in dit boek, en de vervolgdelen, duidelijk.”

Mark Zilverbron 2

Je gaf aan dat je ook dol bent op lezen. Wie is je favoriete auteur en wat maakt zijn of haar werk bijzonder voor je?
“Om eerlijk te zijn, heb ik niet echt één favoriete schrijver. Ik heb boeken gelezen van een paar schrijvers welke mij heel erg aanspraken. Eén serie die ik met zeer veel plezier gelezen heb, is de serie van Jim C. Hines over Jig de goblin: Goblin Quest, Goblin Hero en Goblin War. Wat mij ten eerste heel erg aansprak, en wat mij ook deels inspireerde voor het schrijven van de kronieken van Cromrak, was het feit dat de goblin in dit boek de ‘held’ was, vooral tegen wil en dank. Zijn worstelingen met zijn groeiende heldenstatus worden op een heerlijke, komische manier omschreven en wat daarbij vooral aanspreekt, is de manier waarop Jig zelf als hoofdpersoon zichtbaar groeit in de boeken. Zijn ontwikkeling wordt op een geloofwaardige manier neergezet en je kunt je al snel met hem sympathiseren.

Markus Heitz is verder ook een goede schrijver, ik heb zijn ‘De Dwergen’ serie met veel plezier gelezen en ik wil zeker nog eens aan zijn andere series beginnen.

Daarnaast heb ik onlangs de Riyria serie gelezen van Michael J. Sullivan die mij ook goed bij is gebleven. De boeken zijn vlot geschreven, bevatten interessante personages en de doorlopende verhaallijn is spannend en intrigerend. Ik kijk daarom al uit naar het laatste deel, wat eind dit jaar zal verschijnen.

Ten slotte heb ik van diverse Zilverbron en Zilverspoor collega’s ook al boeken gelezen waar ik om diverse redenen erg van genoten heb. Het feit dat er steeds meer en betere Nederlandstalige fantasy op de markt is, is een zeer goede ontwikkeling, vind ik.”

Welke boodschap wil je aan de lezers meegeven?
“Gezien de Nederlandstalige fantasy tegenwoordig uit veel meer bestaat dan alleen vertaalde werken, zou ik zeggen, kijk vooral eens rond naar de boeken die van eigen bodem komen want er zitten zeker hele goede tussen. Indien jullie verder altijd al eens een boekenserie hadden willen lezen vanuit het perspectief van de klassieke slechterik, met de nodige spanning en humor, dan nodig ik jullie bij deze van harte uit in de wereld van Cromrak.”