Melissa Skaye is auteur van thrillers (uitgeverij Ellesy) en fantasyboeken (uitgeverij Zilverspoor).

Kun je kort vertellen; wie is Melissa Skaye?

Getrouwd met een superleuke man. Samen hebben we twee tieners. Iemand die dol is op lezen, maar zeker op schrijven. Een auteur die als lezer zelf graag op een verkeerd been wordt gezet, en dat dus ook graag haar lezers aandoet. Een mens dat houdt van haar familie, daar ook een sterke band mee heeft. Iemand die dol is op kletsen, lachen, knuffelen en gezelligheid. Emotioneel, huilend om boeken, films en verhalen. Des te ouder des te erger. Iemand die het superleuk vindt ergens wat te drinken of op visite te gaan, iets te ondernemen, maar het altijd weer erg fijn vindt om home sweet home te zijn.”

 

Hoe is je passie voor schrijven ontstaan?

Dat begon op mijn zevende toen ik een dagboek voor mijn verjaardag kreeg. Ik kon mezelf goed uiten op papier, er zijn dus heel wat dagboeken versleten. Ik vond het fijn om leuke dingen te beschrijven, maar ook nare dingen. Zo verwerkte ik heel veel, zelfs dromen. Ook ben ik een ontzettende lettervreter. Het idee zelf te gaan schrijven zat altijd in mijn hoofd, maar pas in 2006 ben ik de stap echt gaan zetten.”

 

Je schrijft thrillers (de VT-reeks) en fantasy (Jeremy Jago). Kun je ons vertellen waarom deze twee genres?

“In 2006 begon ik met Jeremy Jago omdat ik Jeremy ineens zo scherp voor me zag. Zijn leven ontvouwde zich in mijn hoofd. Hij werd mijn grote vriend. In 2009 werd me door VrouwenThrillers om een kort thrillerverhaal gevraagd. (Quiller) In eerste instantie voelde ik een lichte paniek, want ik kon helemaal geen thriller schrijven. Ik werd aangemoedigd, zij hadden alle vertrouwen in mijn kunnen. Om niemand teleur te stellen, ik werd wel gevraagd en waardeerde dat enorm, schreef ik Virtuele tango, een verhaal van 1500 woorden. Eenmaal online werd het door meerdere mensen gelezen en ontving ik een mail van een uitgeverij die vertelde onder de indruk te zijn. Of ik een heel manuscript zag zitten. En verdomd, ik had het leuk gevonden dat korte verhaal te schrijven en wist: zoiets overkomt je nooit meer, een uitgever die jou mailt, die jouw manuscript wil lezen. Zo ontstond in feite deel 1 uit de VT-reeks en bleek ik beide genres erg leuk te vinden. Ik wissel het moeiteloos af, beide genres voelt voor mij als thuiskomen.”

Vt en JJ

 

Jeremy Jago wordt een lange reeks van 8 boeken. Kun je ons daarover meer vertellen?

“Behalve dat ik ontzettend veel plezier heb in het schrijven over Jeremy, heb ik die ruimte nodig om zijn verhaal te vertellen. Er is een rode draad die in elk deel terugkomt, ik werk ergens naartoe. Deel 3 verschijnt in april 2015, deel 4 zal daarna niet zo heel lang op zich laten wachten.

 

Kun je ons ook iets meer vertellen over je VT-reeks?

Door een stom toeval ontstond deze titelconstructie. Na Virtuele tango was ik bezig met het schrijven van Verboden tranen. Ik stuurde naderhand het manuscript naar een proeflezer en die zag iets dat ik zelf nog helemaal niet had gezien. Ze kwam met de volgende vraag: Heb je dat bewust gekozen, weer een v en een t? Dus niet, maar vanaf dat moment werd het wel bewust. Deel 3 krijgt Verleden tijd als titel. De reeks speelt zich af in mijn woonplaats Hoorn. Ik ken hier de weg, de straten, winkels, bedrijven en mak ook gebruik van bestaande bedrijven, straten en mensen. Al schrijvende loop ik door Hoorn. Hoofdpersonen zijn rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra van recherche Hoorn. In elk deel krijgen ze met moorden te maken, en in elk deel diep ik Sanne en Luca iets meer uit. In Verboden tranen verschijnt paragnost Will de Jager en die blijft voorlopig in de reeks. Niet om moorden op te lossen, daar zijn de rechercheurs voor, maar vanwege een heel andere reden: Sanne. Zij heeft nogal een aparte levensloop, ze heeft veel ellende meegemaakt. Op haar tiende verdween haar moeder en werd ze door haar grootouders opgevoed. De vraag waar haar moeder is gebleven zal haar altijd bezighouden. Maar dat is niet alles, er is veel meer met haar gebeurd, daarom is Will op het toneel verschenen. Niet dat Sanne daar blij mee is, maar ik wel.”

 

Waar haal jij de inspiratie voor het schrijven vandaan?

Ik spar vaak met mijn man, maar ook op tv doe je inspiratie op. Denk aan de zogenaamde crimeprogamma’s op Discovery. Al schrijvende gaat mijn denkproces door, springt er van alles door mijn hoofd, al weet ik soms niet hoe het daar is gekomen. Af en toe wijzigt er wel iets terwijl ik schrijf, en daar kan ik zelf verrast over zijn. Met de thrillers begin eigenlijk altijd met een proloog, iets dat zich in het verleden heeft afgespeeld, en dat is de rode draad in het verhaal. Ik haal vervolgens de inspiratie uit het verleden van de slachtoffers. Wat Jeremy Jago betreft heb ik voor alle delen een map in mijn computer staan. Het is een behoorlijk project met acht delen, dus dan is het wel fijn te weten wat je per deel doet. Er zijn al diverse hoofdstukken geschreven voor het laatste deel.”

foto 5

 

Kun je ons vertellen hoe jouw schrijfproces eruit ziet? Hoe ga je te werk?

Ik zorg eerst dat alles in huis is gedaan wat nodig is. Dan heb ik rust in mijn hoofd. Rust is voor mij heel belangrijk. Ik heb een kantoortje aan huis, maar kan, dmv grote ramen, gewoon mijn huiskamer in kijken. Heb ik de deur dicht, moet iedereen me echt met rust laten. Behalve als iemand thuis komt, want dan wil ik wel graag even een kus. Als ik ergens over na moet denken helpt het mij om even een kop koffie te zetten en in de serre te gaan zitten.  En echt in no time schiet me te binnen wat ik weten moet. Maar het schrijft simpelweg het lekkerste als ik alleen thuis ben.”

 

Waar werk je momenteel aan?

Op dit moment in samenwerking met de redacteur aan deel 3 Jeremy Jago De strijd om Gemini. Ook was ik Verleden tijd aan het nalezen. Van elk genre een beetje dus. De focus ligt nu wel het meest op Jeremy Jago omdat de redactie voor Verleden tijd nog moet komen. Soms vind ik het gewoon fijn zelf nog eens het een en ander na te kijken.”

 

Zou je daar een stukje van willen delen met ons?

“Wat Jeremy Jago betreft wordt het een spannend en gek deel. Vanaf deel 2 is het duidelijk dat er objecten van de Macht van Vijf bestaan waar naar wordt gezocht. Ook is duidelijk dat Jeremy in deel 3 naar Zitana moet, een heel duister dorp op het eiland Magistraal. Daar wil je niet zijn, daar ben je ook niet welkom. Toch moet hij erheen als hij een object wil vinden. In Zitana willen ze hetzelfde als Jeremy (wel voor geheel andere redenen) en door het spelen van een heel smerig spel wordt Jeremy naar dat dorp gelokt. Het laat zich verder moeilijk uitleggen, je moet ook de geschiedenis weten voor je deel 3 leest. Eerst van deel 1 en 2 genieten dus 😉

Wat Verleden tijd betreft: Sanne en Luca krijgen het weer druk. Er worden vrij veel aangiftes van vernieling en pesterijen gedaan. Iets waarvan ze niet goed weten wat ze daar nou mee aanmoeten. Toch blijken die aangiftes te maken te hebben met diverse moorden die worden gepleegd. Er is een rol weggelegd voor Fenna Kelderman, een van de mensen die aangifte doet, en Fenna heeft zo haar eigen problemen waardoor ze een hypnotherapeut bezoekt. Dat maakt veel bij haar los, onder andere de herinnering aan haar beste vriendin Seline, die vijftien jaar geleden samen met haar ouders in rook is opgegaan. Een zestienjarige jongen die in 1997 verdween speelt ook een grote rol. De ouders van de jongen reageren terughoudend en lijken de hernieuwde belangstelling voor hun zoon niet te waarderen. En ja, dan hebben we Sanne en haar verleden en daar kan ik nu verder echt niets over verklappen. Behalve dat het heftig is, zelfs om te schrijven.”

Melissa mei 2014

Je leest zelf ook graag. Wie is je favoriete auteur en wat maakt zijn of haar werk bijzonder voor je?

Ik heb meerdere auteurs die voor mij favoriet zijn. Stephen King heeft een paar boeken geschreven waar ik dol op ben. The Green Mile en 22-11-1963 om een paar te noemen. Waarom? Ik denk de emotie, King sleurt me zo mee, en wat TGM betreft: denk aan de film en je hebt al een zakdoek nodig. Voor mij is altijd goed: De boeken van Tess Gerritsen, Harlan Coben, de Kay Scarpetta reeks van Patricia Cornwell, Karin Slaughter, De Alex Cross reeks van James Patterson, de Reiziger reeks van Diana Gabaldon, en dan vergeet ik er vast wel een paar.”

 

Welk boek lees je nu? En wat vind je daarvan (tot nu toe)?

“Als ik zelf aan het schrijven ben, lees ik meestal niet. Ik ben te bang om onbewust iets over te nemen. Ik lees nu De Dode Kamer van Bronja Hoffschlag omdat ik weet dat dit verhaal mijn boeken totaal niet kruist. Een dik boek met zijn ruim 700 bladzijden, maar met heel veel passie geschreven. Twee verhaallijnen van twee broers. Heden en verleden komen samen. Ook al kan ik een en ander raden, dat doet totaal geen afbreuk aan dit geweldig opgebouwde verhaal. Op dit moment heb ik nog 200 bladzijden te gaan en lees ik bewust langzaam.”

 

Welke nieuwe auteurs hebben dit jaar je aandacht weten te grijpen?

Ik heb niet zo veel gelezen als ik had gewild. Als je het over nieuwe auteurs hebt, noem ik Bronja. Ik ben onder de indruk van haar boek.”

 

Welke boodschap wil je aan de lezers meegeven?

Schrijf je zelf? Zorg dat je daar veel plezier in houdt, geniet van wat je doet! Komt er kritiek? Geen probleem, kijk wat je met die kritiek kunt doen zolang het maar opbouwend is. Sta er voor open. Je bent echt nooit uitgeleerd heb ik gemerkt. Dat maakt schrijven juist zo leuk. Geniet van het leven, geniet van de dierbaren om je heen. Ja, heel cliché, maar ik meen het oprecht.”