De Anumoria Initiatie is volgens Patricia een heerlijk boek dat je fantasie enorm prikkelt. Een echte must-read voor de Fantasy en SciFi liefhebbers van jong en oud.

Wij spraken auteur Robert Bijman over dit boek en zijn schrijfproces(sen)!

Kun je kort vertellen; wie is Robert Bijman?
“Ik ben geboren op 7 oktober 1967 in Amsterdam. Mijn jeugd heb ik in Emmen doorgebracht, waar ik mijn Havo en VWO diploma heb behaald. Omdat ik niet wist wat ik wilde studeren ben ik terug gegaan naar Amsterdam en begon mijn loopbaan in de financiële administratie.”

Hoe is je passie voor schrijven ontstaan?
“In 2005 ontdekte ik het boek ‘the Artist’s way’ van Julia Cameron. Zij leerde me om met de zgn. ochtendpagina’s – drie A4-tjes dagboekschrijven in de vroege ochtend – mijn creatieve passie te vinden. Uiteindelijk realiseerde ik me dat ik een geblokkeerde schrijver was.
Een voorval tijdens de Nederlandse les in drie Havo (1983) maakte de weg van het schrijverschap onbegaanbaar voor me. We kregen destijds wel vaker de opdracht om een opstel te schrijven. Die ene cruciale keer moesten we een stukje proza schrijven en aan de klas voorlezen. Ik schreef een in mijn ogen spannende dialoog. Na het voorlezen beschuldigde de leraar me van plagiaat. Volgens hem had ik het uit een boek overgeschreven. Ik was vijftien en voelde me behoorlijk voor schut gezet. Ik besloot toen onbewust om nooit meer een woord op papier te zetten. Nu weet ik dat ik destijds een verdomd goed stukje had geschreven.”

Dankzij het boek van Cameron verdwenen alle innerlijke blokkades en kwamen uiteindelijk de avonturen van Tom en Shantea in Anumoria bij me boven drijven en kregen ze een permanente plaats in mijn leven. Nu werk ik alweer aan mijn derde boek.

moi 1

De Anumoria Initiatie is eerder verschenen bij Free Musketeers en later bij Zilverbron. Waarom heb je deze overstap gemaakt?
“De ruwe versie van mijn eerste boek was na een half jaar al geschreven. Daarna begon pas het echte werk: het herschrijven en het schrappen. Pas drie jaar later besloot ik serieus om op zoek te gaan naar een uitgever. Ik wilde mijn boek dolgraag met anderen delen. Een zware tijd brak aan. Fantasy onderbrengen bij een Nederlandse uitgeverij was in die tijd en is nu nog steeds niet eenvoudig. In 2009 werd mijn manuscript dan ook door twaalf uitgeverijen afgewezen. Aan Fantasy wilde niemand hun vingers branden. Een jaar later belde Free Musketeers mij. Ze wilden dolgraag mijn manuscript bij hen onder eigen beheer uitbrengen. Ik was dolgelukkig. Tot ik het contract onder ogen kreeg. Het was een juridisch afgesloten geheel. Toch tekende ik. Ik wilde mijn droom verwezenlijken en mijn eigen boek in handen hebben. Al snel bleek dat FM geen redactie en geen promotieafdeling had. Ik vond dat behoorlijk teleurstellend, omdat ik vind dat een manuscript altijd door een professionele redacteur onder handen genomen moet worden voor het beste eindresultaat.

Uiteindelijk werd ‘Anumoria’ – de niet geredigeerde versie – op alle internetboekwinkelsites te koop aangeboden en heb ik uiteindelijk zo’n 50 stuks aan familie, vrienden en collega’s verkocht. Ik bleef het positief bekijken en in mijn product geloven. FM zag ik dan ook gelijk als de takjes die Columbus op zee zag ronddrijven voordat hij Amerika ontdekte. Iets groots en veel beters lag in de nabije toekomst op me te wachten. Ik moest tijdelijk mijn debuut loslaten. (Het was het zwaarste wat ik ooit heb moeten doen.) Het voelde alsof mijn eerste boek ineens niet meer van mij was, terwijl het toch ‘onder eigen beheer uitbrengen’ heet.
Een jaar later kwam het volgende project in me op, ‘de Eldurea deceptie’. Het was het vervolg op ‘Anumoria’. Toen mijn nieuwe manuscript klaar was stuurde ik mails naar Luitingh-Sijthoff en naar Jos Weijmer van uitgeverij Zilverspoor met de vraag of mijn nieuwe manuscript uit te geven was. Op mijn site had ik een aantal Pdf’s van hoofdstukken geplaatst. Luitingh toonde geen interesse. Jos zag er meteen potentieel in en bood me direct een contract aan voor mijn beide boeken. In datzelfde jaar liep mijn contract met FM af en zo kwamen mijn twee kinderen onder de warme en liefdevolle vleugels van Jos Weijmer terecht. Mijn debuut werd, waar het meer dan recht op had, professioneel geredigeerd door Patrick Brannigan en eind april verscheen ‘Anumoria’ onder de nieuwe titel ‘de Anumoria initiatie – het Segrijn & Sotalia boek 1’ – opnieuw op de markt. Ik ben super trots en meer dan tevreden met het eindresultaat. Het is het boek dat ik wilde schrijven en delen met iedereen. Binnenkort zal Patrick ook mijn tweede boek redigeren en wordt ‘de Eldurea deceptie’ hoogstwaarschijnlijk in december uitgebracht.”

Columbus heeft uiteindelijk Amerika ontdekt.

De Anumoria Initiatie is een enorme pil met een hoog fantasy/sci-fi gehalte. Hoe is het concept in jouw hoofd opgekomen?
“Ik heb me nooit echt van tevoren voorgenomen om een onderwateravonturenboek te schrijven. De basis van mijn verhalen ontstond niet zo maar uit het niets. Mijn fantasie is natuurlijk gevoed door de vele films, series en boeken die ik in de afgelopen veertig jaar heb gezien en gelezen. Ook was ik in mijn jeugd een groot fan van ‘Doctor Who’ (de man met hoed en das) uit de jaren zeventig en de serie ‘De man van Atlantis’ met Patrick Duffy van Dallas. Misschien sluimerde de wens altijd al in de diepste regionen van mijn verlangens om daar iets mee te doen.”

Het boek ‘the Artist’s way’ van Cameron verschafte me de toegang tot de rijke voedingsbodem in mij. Vanuit de personages Tom en Shantea ontstond de diepzeewereld Anumoria en het avontuur dat zich daar afspeelt.

moi 2

Het boek is deel van een serie. Hoeveel delen gaan er komen en kun je er iets over vertellen?
“In mijn hoofd rijpt het verhaal voor een derde deel. Na deel twee werd de weg vrijgemaakt om een hele nieuw wereld binnen te stappen en te ontdekken. Daardoor verwacht ik dat de Segrijn & Sotalia reeks minimaal uit vijf boeken zal bestaan. Maar het kan net zo goed meer worden. Ligt eraan wat ik allemaal nog ga ontdekken in die nieuwe wereld en daar buiten.”

Kun je ons vertellen hoe jouw schrijfproces eruit ziet? Hoe ga je te werk?
“Van andere auteurs hoor ik vaak dat zij van tevoren het verhaal al helemaal hebben bedacht inclusief de plots, personages en de diverse verhaallijnen. Natuurlijk veranderen er nog wel een aantal dingen, maar de grote lijnen staan gelijk vast. Bij mij is dat toch een heel ander verhaal. Zeker bij het eerste manuscript begon ik met het schrijven van bepaalde belangrijke scenes vol actie. Nadat ik ze had opgeschreven wist ik nog helemaal niet waar het verhaal naartoe ging. Ik was als het ware de acteur en de editor van een nieuw te maken film. Als acteur nam ik alle filmscènes op met een crew en een regisseur die me aanwijzingen gaf. Uiteindelijk had ik een grote hoeveelheid scenes in een niet chronologische volgorde. Toen werd ik de editor die alles in elkaar moest zetten tot een chronologisch geheel. Tenslotte zag ik wat het uiteindelijke eindresultaat werd, zoals de regisseur het voor ogen had. Ik beschrijf dit zo, omdat ik al vanaf het begin van mijn schrijfcarrière het idee heb dat ik mijn verhaal helemaal niet zelf heb bedacht. Maar dat het onbewust bij me binnen komt. Ik geloof dat ik het cadeau krijg van een hoger niveau waar uiteindelijk alle verhalen vandaan komen. Ik noem het wel steeds ‘mijn’ boeken, maar ze zijn niet echt van mij. Ik mag ze schrijven, ervaringen van mezelf toevoegen en ze dan delen met de wereld.

Met mijn negen jaar schrijfervaring denk ik er nog steeds zo over. Toch heb ik het tweede manuscript, ‘de Eldurea deceptie’, achter elkaar geschreven als een kant en klaar boek zonder al teveel chronologische onduidelijkheid en problemen. Blijkbaar gaf de regisseur duidelijker aanwijzingen bij de totstandkoming van het vervolg.
Daarbij schreef ik mijn debuut, terwijl ik een fulltime baan had, tijdens de avonduren en in de weekenden. Deel twee ontstond in de periode toen ik geen betaalde baan meer had. Zo kon ik ervaren hoe het was om een fulltime schrijver te zijn. Elke dag stond ik om acht uur op en begon ik direct met schrijven, zeven dagen per week. Ik merkte hoe snel ik verdween in het nieuw te ontdekken verhaal. Het was of ik in een trance verkeerde. Een echte verslaving. Het verbaasde me hoe snel de tijd voorbij vloog. Voor ik het in de gaten had stond het nieuwe jaar alweer voor de deur en was het nieuwe manuscript klaar. Nu ik weer een fulltime baan heb zal het wel weer wennen zijn om alleen in de avonduren en tijdens de weekenden achter mijn Mac plaats te nemen.”

Is er nog iets dat je aan de lezers kwijt wil?

“Ik schrijf allereerst voor mezelf. Pas als de grote criticus in mij gelukkig is en blij wordt van de woorden, alinea’s, bladzijden en hoofdstukken, en klopt in zijn ogen alles op het scherm dan gaat het manuscript naar de redactie en mag daarna de wereld van mijn boek genieten.
Schrijven is voor mij een echte passie. Het is een opwindende manier van leven geworden. Ik ben tenslotte de eerste die het verhaal onder ogen krijg. Dat vind ik een behoorlijke eer. Ik zie het als een goddelijk geschenk. Toch moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat het best wel een zwaar en eenzaam beroep is. Als je niet oppast kom je nergens meer en wordt je alleen nog maar door de fantasiewerelden in beslag genomen. Daarom ben ik blij dat ik sinds kort weer een fulltime baan heb en onder de mensen ben.”

moi 3