Wat doe je als alle volwassenen spoorloos verdwenen zijn? Het ene moment stond de leraar nog over de Burgeroorlog te praten. En het volgende moment was hij weg. Leraar aanwezig. Leraar weg.
Geen ‘poef’. Geen lichtflits. Geen knal. Tijdens een doodgewone schooldag ziet de veertienjarige Sam tot zijn verbijstering zijn leraar pal voor zijn ogen verdwijnen.
Zomaar ineens… weg! Algauw blijkt dat iedereen die ouder is dan vijftien jaar op hetzelfde moment is verdwenen. Bovendien is er een ondoordringbare barrière rond de stad opgetrokken, waardoor internet, televisie en mobieltjes geen enkel signaal meer ontvangen. Een enorme chaos breekt uit. Er zijn geen artsen en politieagenten meer. En wie zorgt er voor de achtergebleven baby’s?

Net buiten de stad neemt Caine de leiding over zijn internaat en daarna ook over het stadje. In het begin weet hij enige orde te scheppen, maar gaandeweg voert hij met een aantal volgelingen een waar schrikbewind.
Hoewel Sam helemaal geen leidende rol wíl, besluit hij ten slotte toch dat hij de kwaadaardige Caine en zijn terreurbende moet tegenhouden. En dat kan alleen als hij Caine uitschakelt. Maar intussen komt de dag dat hij zelf vijftien jaar zal worden steeds dichterbij… (bol.com

Het verhaal heeft een nette opbouw. Het begint direct op de dag dat alle volwassenen – in dit boek is dat iedereen die 15+ is – opeens zomaar verdwijnen.
Uit diverse perspectieven wordt verteld hoe de ouderen verdwijnen…. De kinderen en baby’s blijven over en een chaos breekt uit.
Vanaf de eerste pagina’s hangt er een mysterieuze spanning: wat is er aan de hand? Waar zijn de ouderen naar toe? Hoe gaat de jeugd dit overleven?
Doordat je midden in de heisa valt, wordt je direct vastgegrepen door het verhaal waardoor je alleen meer wil  meer wil weten.
Er hangt een strak gespannen spanningsboog, welke vanaf het hoogtepunt langzaam verzwakt en eindigt in een (wederom) mysterieus einde.

Verlaten

Algauw leer je Sam Temple kennen. Eigenlijk is hij het hoofdpersonage, maar het boek wordt uit meerdere perspectieven geschreven. Dit kan het af en toe wel verwarrend maken. Aan de andere kant geeft het ook een heel duidelijk en open beeld van de denkwijzen van de vele kinderen. Ik weet ook niet precies of ik het liever alleen vanuit Sams perspectief had willen lezen, maar ik denk dat het aantal perspectieven best lager had kunnen liggen.
Hierdoor zouden de juiste personages een betere diepgang krijgen, dan ze nu ontvangen.
Sam is een redelijk gesloten boek en naarmate het verhaal vordert leer je hem steeds beter kennen.

Het concept van het verhaal is erg origineel bedacht. Tijdens het lezen van dit boek, heb ik vaker gedacht: ja, hoe zouden kinderen het eigenlijk aanpakken als iedere volwassene opeens zou verdwijnen? En ik denk dat Michael Grant dat heel realistisch heeft beschreven.
Het enige minpuntje aan dit verhaal is dat het soms ook weer heel onrealistisch kan zijn. Er wordt taalgebruik gehanteerd door de jonge kinderen, waarvan ik denk: nou, ik wist niet eens dat dát woord bestond toen ik die leeftijd had.
Het is af en toe allemaal erg volwassen, hoe ze praten en dat vind ik een beetje jammer.

‘Verlaten’ is een heerlijke eerste deel van de serie ‘Gone’ met een fijne opbouw, genoeg spanning, mysterie en actie, dat door Michael Grant is geschreven met een prettige schrijfstijl dat vlot leest!

ster gevuldster gevuldster gevuldster half ingevuldster leeg

Auteur: Michael Grant gone cover
Originele titel: The Exile

Serie: Gon
Uitgever: Van Holkema & Warendorf
Genre: Jeugd – Fantasy
Datum uitgave: oktober 2008
Aantal pagina’s: 494
ISBN: 9789047506102